การกระจายรายได้ คือความราบรื่นหรือความเท่าเทียมกันซึ่งรายได้ถูกแจกแจงระหว่างสมาชิกในสังคม ถ้าทุกคนมีรายได้เท่ากัน การกระจายรายได้ก็จะเท่าเทียมกันอย่างสมบูรณ์ ถ้าไม่มีใครหาเงินได้ ยกเว้นคนๆ เดียวที่หาเงินได้ทั้งหมด การกระจายรายได้จะไม่เท่าเทียมกันอย่างสมบูรณ์ อย่างไรก็ตาม โดยปกติแล้ว การกระจายรายได้ของสังคมจะอยู่ตรงกลางระหว่างความเท่าเทียมและไม่เท่าเทียมกัน

การพูดถึงการกระจายรายได้ยกตัวอย่างเป็น พาย หากเราคิดว่าพายเป็นตัวแทนของรายได้ทั้งหมดที่ประชาชนในประเทศใดประเทศหนึ่งได้รับ ขนาดของพายที่แบ่งให้แก่คนรวย คนจน และชนชั้นกลางจะแสดงถึงการกระจายรายได้

ในสังคมทุนนิยมใด ๆ  คนรวยมักจะได้รับส่วนแบ่งทางเศรษฐกิจที่ใหญ่เกินสัดส่วน สิ่งนี้เรียกว่าความไม่เท่าเทียมกันของรายได้ นักเศรษฐศาสตร์อธิบายความไม่สมดุลนี้ในแง่ของการทำงานของกลไกตลาดตามธรรมชาติ แต่มีปัจจัยอื่นๆ อีกมากมายที่นำไปสู่ความไม่เท่าเทียมกันของรายได้ และปัจจัยบางอย่างก็อยู่นอกเหนือขอบเขตของคำอธิบายทางเศรษฐศาสตร์ ประเด็นที่เกี่ยวข้องกับการกระจายรายได้เป็นหนึ่งในประเด็นที่มีการโต้เถียงกันมากที่สุดในด้านเศรษฐศาสตร์ และเป็นที่สนใจของประชาชนทั่วไปพอๆ กับนักเศรษฐศาสตร์และผู้นำรัฐบาล 

เนื่องจากรัฐบาลมีอำนาจบางอย่างที่ส่งผลต่อการกระจายรายได้ในสังคมทุนนิยม ความคิดเห็นของประชาชนเกี่ยวกับประเด็นนี้จึงมักเกี่ยวข้องกับความคิดเห็นทางการเมืองของพวกเขาอย่างใกล้ชิด

การกระจายรายได้ คือความราบรื่นหรือความเท่าเทียมกันซึ่งรายได้ถูกแจกแจงระหว่างสมาชิกในสังคม ถ้าทุกคนมีรายได้เท่ากัน การกระจายรายได้

การกระจายรายได้ และสิ่งที่ควรทำความเข้าใจ

วิธีกระจายรายได้ในสังคมทุนนิยมนั้นซับซ้อนอย่างยิ่ง และมุมมองของผู้คนเกี่ยวกับรายได้นั้นได้รับผลกระทบอย่างมากจากความเชื่อทางการเมืองของพวกเขา รวมถึงสมมติฐานและการตีความอื่น ๆ ที่อยู่นอกขอบเขตของเศรษฐศาสตร์ คำอธิบายพื้นฐานทางเศรษฐศาสตร์สำหรับการกระจายรายได้ที่ไม่เท่าเทียมกันคือบุคคลจะได้รับรางวัลตามสัดส่วนของมูลค่าที่พวกเขานำมาสู่กระบวนการทางเศรษฐกิจ 

คุณค่าในบริบทนี้หมายถึงการผสมผสานที่ซับซ้อนของสติปัญญา การศึกษา การฝึกอบรม สุขภาพ ประสบการณ์ พรสวรรค์ แรงจูงใจ และความเต็มใจที่จะสละเวลาว่างเพื่อทำกิจกรรมที่มีประสิทธิผลทางเศรษฐกิจ คุณลักษณะส่วนบุคคลที่พึงปรารถนาเหล่านี้และอื่นๆ ประกอบขึ้นเป็นสิ่งที่นักเศรษฐศาสตร์เรียกว่าทุนมนุษย์ของแต่ละคน

บทบาทของทุนมนุษย์มีความซับซ้อนจากปัจจัยเพิ่มเติม ตัวอย่างเช่น คนจนอาจยากจนเพราะพวกเขาไม่มีทักษะมากมายที่ระบบตลาดต้องการ แต่ความยากจนของพวกเขาเองอาจทำให้พวกเขาไม่ได้รับทักษะเหล่านั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อโอกาสทางการศึกษามีให้กับคนจน ชนชั้นกลาง และคนรวยไม่เท่ากัน นอกจากนี้ คนจนมักถูกห้อมล้อมด้วยคนจนคนอื่นๆ ในละแวกใกล้เคียง ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีแบบอย่างที่ดีมากนัก สิ่งนี้สามารถนำไปสู่สถานการณ์ที่นิสัยการทำงานที่พัฒนาไม่เพียงพอถูกส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น

บางคนที่มีความกังวลเกี่ยวกับความไม่เท่าเทียมกันของการกระจายรายได้จึงกังวลเกี่ยวกับปัจจัยทางเศรษฐกิจที่ดูเหมือนจะเป็นหัวเรือใหญ่ของระบบสำหรับหรือต่อต้านกลุ่มต่างๆ นอกจากนี้ ผู้ที่ชื่นชอบการกระจายรายได้อย่างเท่าเทียมกันในระดับหนึ่ง กังวลเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างความมั่งคั่งและอำนาจทางการเมือง หากคนรวยสามารถมีอิทธิพลต่อรัฐบาลได้ พวกเขาอาจผลักดันให้มีการออกกฎหมายที่ส่งเสริมการพัฒนาเศรษฐกิจซึ่งทำให้พวกเขามีส่วนสำคัญทางเศรษฐกิจมากขึ้นผู้ที่ยืนยันว่าความไม่เท่าเทียมกันของรายได้เป็นประโยชน์ต่อสังคม อย่างไรก็ตาม ชี้ให้เห็นว่าหากรายได้เท่ากัน จะไม่มีแรงจูงใจให้ผู้คนทำสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมและปัจเจกบุคคล

0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0

Credit  จีคลับ

0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *