ม้าพันธุ์ไชร์ สูงใหญ่ทรงพลัง

ม้าพันธุ์ไชร์ ที่สวยงามและ หายาก นี้เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในเรื่องความสูงและพละกำลังของมัน ซึ่งครองสถิติการเป็นม้าที่สูงที่สุดในโลก ม้าเหล่านี้มีรูปร่างหน้าตาคล้ายกับ Clydesdale ตัวใหญ่มาก มีกีบเท้า ขนาดใหญ่ และมีขนที่ขา แต่ถึงแม้จะมีขนาดที่โอ่อ่า ม้าไชร์มักจะสงบ เชื่อง และกระตือรือร้นที่จะเอาใจ อาจเหมาะสำหรับคนรักม้าทุกระดับประสบการณ์ ตราบใดที่คนๆ นั้นพอใจกับม้าตัวใหญ่เช่นนี้

ม้าไชร์มาถึงสหรัฐอเมริกาประมาณปี พ.ศ. 2396 แต่ไม่เคยได้รับความนิยมมากนัก แต่พวกมันถูกใช้เพื่อขยายขนาดพันธุ์ม้าในฟาร์มขนาดเล็กเป็นหลัก ในสมัยก่อนที่เครื่องจักรจะกลายเป็นม้าทำงานของเกษตรกรรมและอุตสาหกรรม ม้าไชร์ถูกนำมาใช้เพื่อดึงพลังอันมหาศาลของมัน แต่ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องใช้แรงม้าของม้าร่างอีกต่อไปแล้ว ไชร์ได้อยู่ในรายชื่อสายพันธุ์ปศุสัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์ในสหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา และแคนาดา

ม้าไชร์เป็นสายพันธุ์ม้าที่สูงที่สุด โดยยืนโดยเฉลี่ยประมาณ 64 นิ้ว ถึง 72 นิ้ว ไชร์บางตัวมีขนาดถึง 76 นิ้ว หรือมากกว่านั้น โดยทั่วๆ ไปพ่อม้าตัวผู้จะสูงกว่าตัวเมีย โดยทั่วไปแล้วสายพันธุ์นี้จะมีน้ำหนักระหว่าง 1,800 ถึง 2,400 ปอนด์

ด้วยขนาด ความแข็งแกร่ง และท่าทางสบายๆ ม้าไชร์จึงถูกใช้อย่างแพร่หลายเพื่อลากเกวียนเบียร์จากโรงเบียร์ไปยังบ้านเรือนของประชาชน ก่อนสงครามโลกครั้งที่ 1 ยักษ์ผู้อ่อนโยนเหล่านี้มักจะทำหน้าที่เป็นม้าในฟาร์ม ลากเกวียน และทำงานในไร่นา เมื่อถ่านหินเป็นแหล่งความร้อนและแสงสว่างที่สำคัญ ไชร์ถูกใช้เพื่อลากเกวียนขนถ่านหินขนาดมหึมาบนถนนที่ขรุขระ

ปัจจุบัน ม้าไชร์ฮอร์สยังคงได้รับความนิยมในการลากยานพาหนะ เช่น เกวียนท่องเที่ยว และนักขี่ม้าหลายคนนิยมขี่สุนัขพันธุ์เชื่องเพื่อความเพลิดเพลิน เป็นทางเลือกที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมแทนรถแทรกเตอร์ในฟาร์มขนาดเล็ก และยังคงใช้ในการตัดไม้ นอกจากนี้ยังเป็นเครื่องมือส่งเสริมการขายยอดนิยมสำหรับผู้ผลิตเบียร์ยุคใหม่ ซึ่งบางรายกลับมาส่งสินค้าด้วยม้าและเกวียนอีกครั้ง

• ม้าควอเตอร์ฮอร์ส อ่านต่อได้ที่นี่

ม้าพันธุ์ไชร์ อาหารและลักษณะ พฤติกรรมทั่วไป

ม้าไชร์กินอาหารม้ามาตรฐานซึ่งประกอบด้วยหญ้าแห้ง ธัญพืช ผักและผลไม้คุณภาพดี พวกเขาต้องการอาหาร (และน้ำ) มากกว่าม้าขนาดปกติเพื่อรักษาน้ำหนักตัวให้แข็งแรง ม้าไชร์โดยทั่วไปมีสุขภาพแข็งแรง มีทัศนคติที่สงบและเป็นมิตร แต่สายพันธุ์นี้มีแนวโน้มที่จะเกิดภาวะบวมน้ำเหลืองเรื้อรัง นี่คือโรคที่ขาค่อยๆ บวม แม้ว่าการจัดการจะช่วยชะลอการลุกลามได้ นอกจากนี้ แม้ว่าภาวะ polysaccharide storage myopathy จะไม่ได้พบได้บ่อยในม้าไชร์ แต่บางตัวอาจมีอาการขาแข็ง เป็นตะคริว และมีอาการกระตุก

ขนบริเวณขาท่อนล่างของม้าไชร์จำเป็นต้องแปรงขนและทำความสะอาดเป็นประจำเพื่อหลีกเลี่ยงการระคายเคืองผิวหนังและการติดเชื้อ สิ่งสำคัญคือต้องทำให้ขนแห้งสนิทหลังอาบน้ำ เนื่องจากสภาพแวดล้อมที่เปียกชื้นสามารถเพาะเชื้อแบคทีเรียและเชื้อราได้ นอกเหนือจากนั้น ม้าเหล่านี้ได้รับการดูแลม้ามาตรฐาน แต่คุณอาจต้องใช้เก้าอี้หรือบันไดที่แข็งแรงเพื่อไปให้ถึงจุดที่สูงทั้งหมดบนตัวม้าของคุณ

แม้ว่าพวกมันจะมีขนาดใหญ่ แต่โดยทั่วไปแล้วม้าไชร์ก็สามารถจัดการได้ แม้แต่เจ้าของและผู้ขี่ที่ไม่มีประสบการณ์ ผู้ขับขี่บางคนอาจต้องการแรงกระตุ้นเพื่อปีนขึ้นไป แต่สามารถมั่นใจได้พอสมควรว่าจะขับขี่ได้อย่างราบรื่น ไชร์ไม่ค่อยไปข้างหลังหรือโก่ง และไม่ทำให้ตกใจง่าย พวกเขากระตือรือร้นที่จะเอาใจและฝึกง่าย

อย่างไรก็ตาม ไชร์เป็นสายพันธุ์ที่ค่อนข้างแพงในการเก็บรักษา เนื่องจากขนาดที่แท้จริง มันต้องการอาหารมากกว่าม้าสายพันธุ์อื่นๆ ส่วนใหญ่ และโดยทั่วไปแล้วเจ้าของจะต้องซื้อตะปูที่สั่งทำพิเศษ เนื่องจากอุปกรณ์ที่ผลิตจำนวนมากจะไม่พอดี แต่ถ้าคุณมีเวลาและตั้งใจดูแลม้าตัวนี้ มันก็เป็นเพื่อนที่ดีได้

0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0

Credit  ufa168

0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0