Cynophobia โรคกลัวสุนัข เป็นอาการกลัวสุนัขอย่างรุนแรง ผู้ที่เป็นโรควิตกกังวลประเภทนี้จะรู้สึกกลัวและวิตกกังวลอย่างรุนแรงเมื่อนึกถึง เห็น หรือเผชิญหน้ากับสุนัข ในกรณีร้ายแรง โรคกลัวประเภทนี้อาจทำให้ผู้คนหลีกเลี่ยงสถานที่ที่อาจมีสุนัขอยู่ การบำบัดด้วยการเผชิญหน้ากับสุนัขและการบำบัดพฤติกรรมทางปัญญา สามารถช่วยให้ผู้คนจัดการกับโรคกลัวสุนัขได้
โรคกลัวสุนัขเป็นอาการกลัวสุนัขอย่างรุนแรง ชื่อของโรคกลัวนี้มาจากคำว่า cyno ซึ่งเป็นคำภาษากรีกที่แปลว่าสุนัข เด็กและผู้ใหญ่ที่เป็นโรคนี้จะหลีกเลี่ยงสุนัขทุกวิถีทาง พวกเขาอาจวิตกกังวลอย่างรุนแรงหรือเกิดอาการตื่นตระหนกอย่างรุนแรงเมื่อได้ยินเสียงสุนัขเห่า ชมภาพยนตร์เกี่ยวกับสุนัข หรือไปยังสถานที่ที่อาจมีสุนัขอยู่ ในกรณีที่รุนแรง ผู้ป่วยโรคนี้จะหลีกเลี่ยงเพื่อนหรืออยู่แต่ในบ้านเพราะกลัวการเจอสุนัข การบำบัดหลายประเภทสามารถช่วยผู้ป่วยโรคกลัวนี้ได้
โรคนี้เกี่ยวข้องกับความกลัวมากเกินไปต่อเหตุการณ์หรือสถานการณ์บางอย่างที่อาจไม่ก่อให้เกิดอันตรายในความเป็นจริง และมักจะมีปฏิกิริยาที่ไม่คาดคิดต่อสิ่งต่างๆ ที่ผู้อื่นไม่คิดว่าน่ากลัวหรือกังวล โรคกลัวสุนัขเป็นโรคกลัวแบบเฉพาะเจาะจง ผู้ป่วยโรคกลัวแบบเฉพาะเจาะจงจะมีปฏิกิริยารุนแรงต่อสิ่งของหรือสถานการณ์บางอย่าง พวกเขาพยายามหลีกเลี่ยงสิ่งที่ทำให้รู้สึกไม่สบายใจ กังวล หรือกลัว ซึ่งในกรณีนี้ก็คือสุนัข
- Omphalophobia อาการกลัวสะดือ อ่านต่อได้ที่นี่
Cynophobia อาการกลัวสุนัขเกิดขึ้นบ่อยแค่ไหน
ผู้ให้บริการด้านการแพทย์ไม่แน่ใจว่ามีคนจำนวนเท่าใดที่มีอาการกลัวสัตว์ชนิดนี้ การศึกษาบางกรณีแสดงให้เห็นว่าความกลัวสัตว์อย่างรุนแรงเป็นหนึ่งในอาการกลัวเฉพาะประเภทที่พบบ่อยที่สุด และประมาณ 1 ใน 3 คนที่มีอาการกลัวสัตว์จะมีความกลัวสุนัขอย่างรุนแรง ผู้ใหญ่ในสหรัฐอเมริกาประมาณ 9% มีอาการกลัวบางอย่าง ผู้คนทุกเพศสามารถมีอาการกลัวบางอย่างได้ แต่ผู้หญิงมีแนวโน้มที่จะเป็นโรคนี้มากกว่า
ผู้ให้บริการคิดว่าอาการกลัวเกิดจากปัจจัยทางพันธุกรรม ประวัติส่วนตัว และสิ่งแวดล้อม ผู้ที่มีความผิดปกติทางจิตใจหรือมีอาการป่วยทางจิตมีแนวโน้มที่จะเป็นโรคกลัวมากกว่า โดยพวกเขาอาจมีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคกลัวสุนัขมากขึ้นหากมีประสบการณ์ที่น่ากลัวกับสุนัขหรือสัตว์อื่น
ผู้ที่มีอาการผิดปกตินี้ไม่จำเป็นต้องสัมผัสกับสุนัขจึงจะมีอาการวิตกกังวลรุนแรงได้ ปัจจัยกระตุ้นอาการกลัวสุนัข ได้แก่ การพบเห็นสุนัข แม้ว่าจะอยู่ในสายจูงหรืออยู่ในกรงก็ตาม ได้ยินเสียงสุนัขเห่าหรือคำราม การดูภาพหรือชมภาพยนตร์ที่มีสุนัขอยู่ คิดถึงสุนัขหรือคิดที่จะไปที่ๆ มีสุนัขอยู่
คนส่วนใหญ่ที่มีอาการกลัวสุนัขจะดีขึ้นได้ด้วยการบำบัด แต่ผลลัพธ์ที่ได้จะขึ้นอยู่กับความรุนแรงของโรคกลัวและสุขภาพจิตโดยรวมของผู้ป่วย บางคนอาจต้องเข้ารับการบำบัดระยะยาวเพื่อให้อาการดีขึ้น นอกจากนี้ คุณอาจต้องเข้ารับการบำบัดหลายอย่าง เช่น CBT ร่วมกับการบำบัดด้วยการเผชิญสถานการณ์
หากคุณหรือบุตรหลานของคุณพยายามหลีกเลี่ยงสุนัข หรือหากความวิตกกังวลและอาการตื่นตระหนกทำให้คุณรู้สึกไม่สบายใจ ให้พูดคุยกับผู้ให้บริการของคุณ หากอาการกลัวสุนัขรุนแรง อาจส่งผลกระทบอย่างมากต่อคุณภาพชีวิตของคุณ การบำบัดสามารถช่วยให้คุณเรียนรู้ที่จะควบคุมการตอบสนองต่อความกลัวและคิดเกี่ยวกับสุนัขในรูปแบบอื่น เทคนิคการผ่อนคลายและการทำสมาธิมีประโยชน์ต่อผู้ที่มีอาการกลัวสุนัข อย่าลืมแจ้งให้ผู้ให้บริการของคุณทราบหากคุณมีอาการกลัวชนิดอื่นหรือมีประวัติการป่วยทางจิตในครอบครัว
0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Credit สมัครแทงบอลยูโร
0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0