ธรรมะบำบัดจิต และการเสริมสร้างมุมมอง

ธรรมะบำบัดจิต ในโลกสมัยใหม่ ปัญหาทางจิตเช่นความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าเป็นปรากฏการณ์ทั่วไปในสังคม การบำบัดด้วยธรรมะเป็นการแทรกแซงการรักษาตามคำสอนของชาวพุทธ ซึ่งใช้แบบจำลองทางพุทธศาสนาในการดับทุกข์เพื่อช่วยให้ลูกค้าจัดการกับปัญหาทางจิตใจ ในหลายกรณีก็แสดงให้เห็นว่ามีประสิทธิภาพ

มีความทุกข์และเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต นี้เป็นข้อสังเกตที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ อันที่จริง แก่นของคำสอนของศาสนาพุทธนั้นเกี่ยวกับความทุกข์และหนทางดับทุกข์ พระพุทธองค์ทรงชี้ว่าเหตุแห่งทุกข์คืออวิชชา การขจัดอวิชชาก็ดับทุกข์ได้ ด้วยความไม่รู้ ผู้คนจะพัฒนามุมมอง ทัศนคติ และคุณค่าที่ลวงหลอก ผลที่ได้คือประพฤติไม่ฉลาดและผูกมัดตนเองเข้ากับความยากลำบากและความทุกข์ทุกประเภท สิ่งที่พระพุทธเจ้าหมายถึง ‘หลงผิด’

คือความเข้าใจที่ผิดพลาดหรือไม่เชื่อในความจริง ทางดับอวิชชาเริ่มด้วยการรู้เท่าทันความทุกข์ และพัฒนาความเห็นที่ถูกต้อง ความเข้าใจในความจริง โดยการฝึกสติและเอาใจใส่อย่างถี่ถ้วนคำอธิบายข้างต้นเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างอวิชชากับความทุกข์เป็นแก่นแท้ของคำสอนของศาสนาพุทธ กฎแห่งการกำเนิดขึ้นโดยอาศัยอวิชชา

ธรรมะบำบัดจิต ในโลกสมัยใหม่ ปัญหาทางจิตเช่นความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าเป็นปรากฏการณ์ทั่วไปในสังคม การบำบัดด้วยธรรมะเป็นการแทรกแซงการรักษา

ธรรมะบำบัดจิต เพื่อเข้าใจจิตของตนเอง

ธรรมะหมายถึงการเข้าใจจิต-จิตของเราเอง-และการทำงานของมัน คำนี้เราเข้าใจอะไร? นักปราชญ์และปรมาจารย์แห่งการทำสมาธิเตือนเราว่าคำสันสกฤตธรรมะมี 10 ความหมาย แต่เมื่อเราได้ยินคำว่า “ธรรมะ” เราก็รู้ว่าเรากำลังเข้าสู่กระบวนการตรวจสอบใหม่ แทนที่จะมองออกไปข้างนอก เรากำลังหันความสนใจเข้าหาตัวเองเพื่อสำรวจตัวเอง ภาคโชก รินโปเช เน้นย้ำความสำคัญของการรู้จักจิตใจของเรา

จิตใจของมนุษย์มีความน่าสนใจเพราะเรามีความตระหนักในตนเอง เราสามารถเห็นตัวเองและวิเคราะห์ความคิด อารมณ์ และพฤติกรรมของเราเอง อย่างไรก็ตาม เรามักไม่ชำนาญในการเข้าใจจิตใจของเราเองมากเกินไป การศึกษาและการฝึกอบรมส่วนใหญ่ของเรามุ่งเน้นไปที่ความรู้ภายนอก เราค่อนข้างเชี่ยวชาญในการมองโลกภายนอกใช่ไหม

แต่ธรรมะหมายถึงการเข้าใจจิตใจ การรับรู้และกระบวนการคิดของเรา เราสามารถฝึกตนเองให้มองเข้าไปข้างในได้ จากนั้นเราจะพัฒนาความอยากรู้เกี่ยวกับพฤติกรรมของเรา เหตุใดเราจึงไม่เห็นการปรับปรุงในทันทีเมื่อเราปฏิบัติธรรม คนเรามักเข้าใจผิดคิดว่าธรรมะเป็นความรู้ภายนอก เราอ่านหนังสือมากมาย ฟังคำสอนมากมาย แต่เราอาจพลาดขั้นตอนของการมองเข้าไปข้างใน เรากำลังยึดถือธรรมะไว้ใกล้มือ เป็นสิ่งที่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเรา

คำสอนพระธรรมทุกคำสามารถช่วยเราได้ เราสามารถถามตัวเองว่าทำไมครูจึงเน้นจุดหนึ่ง เหตุใดเขาหรือเธอจึงทำซ้ำคำสั่งหลายครั้งหรือใช้ตัวอย่างต่างกัน นี่ไม่ใช่การทำสมาธิระดับสูงบางประเภท แต่เป็นวิธีการใช้ธรรมะอย่างชำนาญ ใช้เวลาในสัปดาห์ต่อๆ ไปในการค้นคว้าวิธีเข้าถึงธรรมะ ฃ

เมื่อคุณอ่านหนังสือ หรือฟังการสอน หรือดูวิดีโอ ให้ตัดสินใจอย่างมีสติเพื่อหยุดและไตร่ตรอง ทุกวันนี้ เมื่อเรายุ่งกับการทำงานหลายอย่างพร้อมกัน เรามักจะไม่ยอมให้คำสอนแทรกซึม พยายามมีสติมากขึ้นกับแนวโน้มนี้ และยอมให้ตัวเอง “ทำ” น้อยลง ตัวอย่างเช่น อ่านข้อสั้นหรือฟังหรือดูเพียงคำสอนเดียว คุณรักษาสติอยู่ตลอดเวลา

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Credit  gclub

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น